تلخ نامه

سلاخی می گریست...

به قناری کوچکی دل بسته بود...

نوشته شده توسط امید در سه شنبه یکم آبان 1386 ساعت 10:43 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

در زندگی گاه زخمهایی که به پا داشته ام

زیرو بم های زمین را به من اموخته است.

                                                     سهراب

نوشته شده توسط امید در سه شنبه یکم آبان 1386 ساعت 10:41 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

تو ای شقایق وحشی من به سیلاب اشکهایم مخند

چرا که وحشی ترین گل نیز به احترام باران قیام میکند...

نوشته شده توسط امید در سه شنبه یکم آبان 1386 ساعت 10:39 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نان را از من بگیر       هوا را از من بگیر

خنده ات را نه...

عشق من خنده ی تو در تاریک ترین لحظه ها میشکفد

و اگر دیدی به ناگاه

خون بر سنگفرش خیابان جاریست

بخند       زیرا که خنده تو   برای دستان من شمشیری است اخته

بخند بر شب بر روز بر ماه

بر این پسرک کمرو           که         دوستت دارد

اما انگاه که چشم میگشایم و می بندم

انگاه که پاهایم می روند و بازمیگردند

نان را هوا را روشنی را بهار را از من بگیر اما خنده ات را هرگز

تا چشم از دنیا ببندم...

نوشته شده توسط امید در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 2:25 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

یک درخت خشکم و سهم تبرها میشوم

مرده ام دارم خوراک لاشخورها میشوم

عاقبت یک روز با طرز عجیب و تازه ای

می کشم خود را و سر فصل خبرها میشوم...

نوشته شده توسط امید در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 2:17 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

شرابم کم ده ای ساقی

که من

بسیار بد مستم...

نوشته شده توسط امید در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 2:15 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

درد من حصار برکه نیست

درد من زیستن با ماهیانیست که فکر دریا به ذهنشان خطور

نکرده است...

نوشته شده توسط امید در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 2:14 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

من تو را دوست دارم

تو دیگری را

و ما همه تنهاییم.

                                      (دکتر شریعتی)

نوشته شده توسط امید در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 2:11 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

مرا کمی دوست بدار

ولی

طولانی...

نوشته شده توسط امید در پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386 ساعت 6:27 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

پنجره ای ابی...

خیابانی پر از دلهره...

دو ردیف چنار پیر و نگاهی طوفانی

فراموش کردنت هفتاد سال طول میکشد...

نوشته شده توسط امید در پنجشنبه پانزدهم شهریور 1386 ساعت 6:26 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت